‘Vindt je man het niet erg dat je zoveel van huis bent?’

0
583

Ali Wunderman is journaliste en oprichtster van The Naturalist, een magazine over reizen in de wilde natuur. Al sinds haar 15e is ze een globetrotter en het is wat ze het liefste doet. Al jong had ze een vriendje en hij heeft nooit anders geweten dat dat ze verre en lange trijpen maakte. Hij maakte er geen punt van, zij ook niet en hun omgeving eveneens niet. Maar dat veranderde toen ze de ringen om elkaars vinger hadden geschoven. Ali schrijft daarover in een open brief op misadventuresmag.com.

De eerste keer dat ik alleen reisde, ging ik op bezoek bij mijn oom in Argentinië. Ik ontdekte toen dat ik het altijd van anderen liet afhangen of ik me goed voelde of niet. Maar toen leerde ik dat ik op mezelf moest vertrouwen en dat mijn werkelijkheid is wat ik er zelf van maak. Het is een belangrijke levensles, die veel soloreizigers opdoen. Die uitdagingen hebben mijzelf alleen ten positieve beïnvloed.

Ik was 15 en net aan het daten met mijn vriendje, toen ik meteen een maand van huis was. We moesten elkaar nog leren kennen, maar we brachten minder tijd door met elkaar dan onze leeftijdsgenoten. Meteen was duidelijk dat reizen een essentieel deel van mijn leven zou worden. Want de zomer daarop vertrok ik opnieuw alleen, dit keer naar Ecuador en de Galapagoseilanden. En dat bleef ik doen, steeds met de steun van vrienden en familie.

Maar hun houding veranderde plots toen onze huwelijksakte was ondertekend. Niet die van mijn echtgenoot, hij bleef me aanmoedigen om verder te gaan, zeker omdat ik het toen een tijdje rustiger aan had gedaan. Meteen na ons huwelijk begon ik enthousiast plannen te maken voor een fotoreportage in Centraal-Amerika. Toen de datum van mijn vertrek naderde, kreeg ik steeds vaker vragen als ‘Zijn jullie niet net getrouwd?’

Waarom was onze relatie veranderd nu die ‘officieel’ was? In mijn omgeving werd gedaan alsof ik vastzat aan mijn man. Zouden ze andersom aan hem dezelfde vragen stellen? Terwijl het blijkbaar normaal is dat mannen op zakenreis gaan, moeten hun echtgenotes trouw thuis blijven…  om wat te doen dan? Reizen is mijn werk, het is wat ik moet doen om mijn magazine vol te krijgen en het is vooral wat ik ook wil doen. Hoezo zou onze relatie hechter en beter zijn als ik thuis zou blijven?

Het antwoord is natuurlijk een vette NEE. Ik schrijf dit stuk vanuit een klein cafeetje in San Ignacio, Belize. Niet omdat ik mijn echtgenoot heb verlaten, maar omdat ik de dingen doe waar ik gelukkig van word. Omdat ik een beter mens en een betere partner wil worden. En omdat ik ervan hou om alleen op pad te zijn en het me creatief maakt in het zoeken naar oplossingen en omdat ik er nieuwe mensen door leer kennen en nieuwe inzichten opdoe

En trouwens, of je nu single, getrouwd of iets daar tussenin bent, dat zou geen verschil mogen uitmaken in wat je doet of in wat je nastreeft. Dus ik zal alleen blijven reizen, maar ook naar huis bellen als ik kan. Omdat ik de zekerheid heb dat mijn man achter mijn keuzes staat en dat gevoel kan niemand mij ontnemen.

Velen van u zullen bovenstaande (gedeeltelijk) wel herkennen. Hard werkende vrouwen hebben allemaal weleens gehoord: ‘Wat vindt je man ervan dat je zoveel uren klopt?’ of die ene met een baard van Sinterklaas: ‘Voel je je als moeder nou nooit schuldig?’ NOS Nieuws wilde weleens weten hoe topmannen zouden regaren op dergelijke vragen. En dus togen zij naar Atzo Nicolaï (CEO bij DSM) Roelof Joosten (CEO bij Friesland/Campina) en Maurice Oostendorp (CEO bij de SNS-bank). Daarvoor gingen de journalisten van de NOS nog even langs bij topadvocaat Benedicte Ficq en mode-ontwerpster Olcay Gulsen. Zij wisten wel een aantal ‘typische vrouwendingen’ te noemen, die keer op keer terugkomen bij interviews.

Nicolaï vindt de vraag over hoe hij werk en privé combineert, eigenlijk een hele ouderwetse. Wel geeft hij toe: “Soms gaat het een ten koste van het ander.” Joosten vindt de vraag of hij tekort geschoten is als ouder wel erg ver gaan. “Dit interview wordt wel heel privé. Maar geloof mij: we zijn geen uitzondering op andere gezinnen. Praten bleek de oplossing. En de gezamenlijke momenten heel bewust kiezen, want die zijn spaarzaam.” “Jeetje”, reageert Oostendorp als hem wordt gevraagd hoe hij een burn-out door de combinatie gezin/carrière voorkomt. “Zo’n interview heb ik nog nooit gehad.” Hij bekent dat zijn kinderen het ‘toch niet zo leuk vinden, dat harde werken van papa. Zoiets is best confronterend.’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here