Wijntijd met Ella Klatte: Complexe wijn en broodjes kroket

1
358

Masterclasses, wokshops of welke bijscholing dan ook gegeven door een autoriteit binnen mijn vak: ik ben er gek op! Dan zit ik te ‘sponzen’ in de zaal, slurp alles op wat er verteld wordt en rijd met een vol en enthousiast hoofd weer naar huis. Fijn om je kennis ‘up to date’ te houden, je bent nooit te oud om wat bij te leren. Vorige week deed ik weer eens een masterclass bij de wijnacademie, heerlijk om daar weer even terug te zijn. De tijd van de vinologenopleiding was mooi voor mij, een periode van ambitie en gedrevenheid. En natuurlijk, niet te versmaden: de heerlijke broodjes laffe en flauwe kroket in de lunchpauze daar. Met een flinke klodder mosterd was dat zalig na een hele ochtend wijn proeven. Leuk bruggetje trouwens naar het onderwerp van deze lesdag.

Complexe wijnen
Interessant onderwerp. Hoe zou je dat omschrijven, complexiteit? Het is een kwaliteitscomponent, echt mooie wijnen zijn het. Gelaagd, ingewikkeld en ze vergen aandacht. Ik vergelijk het wel eens met een diamant, een steen met heel veel verschillende facetten. Fascinerend, van welke kant je ‘m ook bekijkt. In gewone mensentaal zou je kunnen zeggen dat zo’n wijn blijft boeien en verschillende smaaktonen heeft. Thuis noemen wij dat ‘een kleine slokjes wijn’. Ik zet dan de deurbel uit, schenk het in mooie passende glazen en we zijn de hele avond zoet. Bij elke snuif ruik je weer nieuwe aroma’s. Lastig is het om deze complexiteit niet te verwarren met intensiteit. Dat is namelijk iets heel anders. Dat geeft aan hoe hard de smaaktoon aan staat. Dat zou je kunnen vergelijken met de decibellen van je versterker, hoe luid die staat.

Druif, klimaat, bodem of alles bij elkaar?
Hamvraag is dan ook hoe die gelaagdheid tot stand komt. Daar is echter geen eensluidend antwoord op te geven. Soms is het de druif en soms het wat koelere klimaat dat bepalend is. Het kan ook de specifieke bodem zijn die een grote rol speelt. Ook de wijnboer mag je ook niet onderschatten: hij of zij bepaalt het oogstmoment, de manier van bereiden, de opbrengsten en dus ook de uiteindelijke smaak. En dan hebben we het nog niet eens over de verschillende soorten gisten die gebruikt worden. Of over de soorten van houtrijping. Nu ja, daar ben je wel een hele dag mee zoet. En proeven natuurlijk. Grappig is dat die veelbesproken complexiteit dus wel heel herkenbaar is en smaakonderscheidend. Ik heb dan ook de hele middag zitten snuffelen aan m’n glas.

Voor elk moment de juiste wijn
Is een complexe wijn dan altijd beter? Ik vind van niet. Voor elke wijn is er volgens mij een juist moment. Of omgekeerd: voor elk moment een juiste wijn. Als ik heel fijn gekookt heb thuis, de haard knappert en we hebben de hele avond de tijd, dan sta ik te springen om een prachtige Barolo of Brunello. Heerlijk om samen van te genieten. Zo’n wijn kost aandacht en veel energie. Als ik met mijn kakelende vriendinnen op het strand zit of in de kroeg, dan heb ik daar helemaal geen zin in. Al die ingewikkeldheid en aandacht. Dan wil ik gewoon een lekkere slobber. Niks complex of moeilijk. Lekker fruitig en sappig en doordrinkbaar. Ongecompliceerd druivensap. Zo eentje die het ook prima zou doen bij een zompig broodje met flauwe kroket met mosterd in de lunchpauze. Dat ze dat maar nooit veranderen op de wijnacademie. Ik zeg proost op de eenvoud, complexiteit en kroketten!

BewarenBewaren

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here