Wijntijd met Ella Klatte: supertrendy uit Georgië

1
226

Weleens gehoord van de Rkatsiteli-druif? Of ooit een wijn van de Saperavi geproefd? Schaam je niet hoor, want ik had er ook nog nooit van gehoord tot aan vandaag. Het zijn de meest aangeplante druivenrassen in Georgië om wijn van te maken. Hier in Nederland is de trend nog niet zo doorgebroken, maar ook de Britten en de New-Yorkers hebben de hype opgepikt, daar is de Georgische wijn niet aan te slepen in de horeca. Nu begrijp ik inmiddels waarom, want ik heb er vandaag 4 geproefd met een korte toelichting erbij van een collega-wijndocent. Je ben tenslotte nooit te oud om te leren!

Achter het voormalige ijzeren gordijn
Er worden daar in het voormalig Oostblok ook moderne witte wijnen geproduceerd, in Europese stijl met veel fruit en knisperend fris. Maar echt bijzonder was de amberkleurige wijn van de mtsvane-druif. Die wordt op traditionele wijze gemaakt door de schillen, pitjes en het sap een tijd lang samen te laten vergisten in een qvevri: in een soort amfoorkruik die ze in de grond stoppen. De wijn oxideert een klein beetje wat hem z’n donkere kleur geeft en omdat er wilde gisten gebruikt worden, ontstaan er hele aardse en stallige aroma’s. Heel bijzonder in combinatie met de zwoele fruitgeuren die een beetje naar marmelade neigen. Door het lange contact met de schillen en pitjes krijg je ook wat meer tannines, stroefheid, in je mond. Niet te vergelijken met welke witte wijn dan ook en door z’n stevige structuur en heel goed naast allerlei vleesgerechten.

Zo oud als de wijn zelf
De traditie van wijn maken is trouwens al enorm oud in dit land in de Kaukasus. Daar is een kleine 8000 jaar geleden de hele wijnbouwcultuur ontstaan. Vanuit daar is de wijndruif naar het middenoosten gereisd, waar bijvoorbeeld vanuit Marokko en Beiroet nog steeds hele mooie stevige slokken vandaan komen. Het reislustige druifje kwam vervolgens via de handel in Griekenland terecht: de perfecte plek met zon, zee en een verkoelend windje. Uiteindelijk kregen de Romeinen haar te pakken en verspreidden de cultuur van wijn maken en drinken over bijna heel Europa.

Romeinen
Elke Romeinse soldaat had namelijk recht op brood, spelen en…. een halve liter wijn per dag. Dat was vanuit het thuisland natuurlijk niet meer aan te slepen, dus ging de wijnrank mee naar alle Romeinse nederzettingen. Toen in de vijfde eeuw na Christus het rijk van de Cecars instortte en de donkere middeleeuwen begonnen met de Moren en de Germanen, werden veel wijngaarden vernietigd. Pas later zette het herstel weer in onder leiding van de kerk. Voor de misdiensten was natuurlijk wijn nodig. The rest is history.

Wees hip!
Terug naar die Georgiërs en hun wijnen. We mogen ze best een steuntje in de rug geven door af en toe een fles af te nemen. We hebben immers een hoop aan ze te danken en je bent dan bovendien nog hip & trendy ook.
Proost op Georgië!

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here