Rosalie’s column: De body confidence van Sylvie Meis

0
440

De meeste vrouwen hebben nog wel eens last van plotselinge aanvallen van onzekerheid. Deze onzekerheid heeft vaak te maken met het uiterlijk, of het lichaam beter gezegd. Elke vrouw staat wel eens ontevreden voor de spiegel heen en weer te draaien, proberend haar lichaam van zoveel mogelijk kanten te bekijken. Ben ik nou aangekomen?, vraag je je dan vertwijfeld af. En zagen je billen er altijd al zo uit? Deze vragen hangen allemaal samen met de overkoepelende kwestie die voor veel vrouwen leidend is wanneer het gaat om uiterlijk. Ben je wel mooi en vooral aantrekkelijk genoeg?

Waarschijnlijk trap ik nu een enorme open deur in, maar het antwoord is natuurlijk ja. Ja, natuurlijk ben je mooi genoeg, natuurlijk ben je aantrekkelijk genoeg. En hier komt cliché nummer twee: iedereen is immers mooi zoals hij of zij is. Mensen, en dan vooral wij vrouwen, moeten leren om van ons eigen lichaam te leren houden, maar dit is niet altijd even makkelijk. Bij een moeilijke opgave als deze, is het soms makkelijk om een bepaald rolmodel voor ogen te hebben. Een bericht op verschillende nieuwswebsites en achterklappagina’s bood afgelopen week plotseling zo’n rolmodel, dat ironisch genoeg ook als daadwerkelijk model door het leven is gegaan. Het (rol)model dat ik hier bedoel is Sylvie Meis.

Veel mensen kennen Sylvie Meis nog als Sylvie van der Vaart, echtgenote van voetballer Rafael van der Vaart. De twee zijn inmiddels echter al jaren uit elkaar en en Sylvie is als tv-persoonlijkheid en model met een eigen kleding-en sieradenlijn inmiddels, vooral in Duitsland, een icoon op zichzelf. Het is niet zo dat ik dit model de afgelopen jaren op de voet heb gevolgd. Sterker nog, tot deze week was ik in het geheel niet bezig met wat beroemdheden als zij allemaal uitspoken. Maar het bericht dat ik via de Facebookpagina van nu.nl zag sprak me toch aan.

Het artikel gaat over een column die Sylvie Meis schreef voor het tijdschrift Grazia. In deze column schreef Sylvie over de nieuwe fitnessapp die zij heeft ontwikkeld. Volgens haar is de succesformule achter haar app dat zij zelf een veertigjarige vrouw is met een lichaam dat veel 25-jarigen ook wel zouden willen hebben.

Ik schaam me er een beetje voor te moeten toegeven dat ik bij het lezen van dit bericht in eerste instantie dacht “zo, die heeft zichzelf hoog zitten”. Zelfverzekerde uitspraken als die van Sylvie in haar column komen op het publiek vaak over als enigszins arrogant, maar dat is ook niet zo gek. Wanneer je niet zo zelfverzekerd bent als Sylvie Meis, activeren opmerkingen waar de body confidence vanaf straalt al snel een bepaald afweermechanisme, dat zorgt voor een negatieve houding. Tot mijn spijt merkte ik dat dit precies was wat er bij mij gebeurde toen ik het bericht over Sylvie las. Volkomen onterecht natuurlijk.

Sylvie Meis heeft immers gewoon gelijk. Ze heeft een prachtig lichaam en er zijn ongetwijfeld veel mensen die jonger zijn dan zij, maar wel jaloers zijn op haar uiterlijk. Mag zij dit dan niet benoemen? Mag zij dan niet trots zijn op haar uiterlijk? De samenleving lijkt bijna te zeggen van niet. We roepen vrouwen op om meer in zichzelf te geloven en meer zelfvertrouwen te kweken, maar zodra ze ergens daadwerkelijk trots op zijn, wordt de arrogantiekaart op tafel gegooid. Dit is een veelvoorkomend patroon, dat redelijk makkelijk doorbroken zou moeten kunnen worden. Dit kan door simpelweg wat minder te veroordelen en mee te juichen wanneer andere vrouwen trots zijn op zichzelf.

Laat ik daarom in dit geval maar eens proberen om het goede voorbeeld te geven door te zeggen: Sylvie, je hebt helemaal gelijk. Je lichaam is inderdaad jaloersmakend mooi. You go girl!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here