6 februari: stop met ‘cutten’ aan de vagina!

0
1117

Het is vandaag de dag van ‘Zero Tolerance against FGM’, oftewel het jaarlijkse moment dat in het teken staat tegen de genitale verminkingen van meisjes en vrouwen. Het woord vrouwen- of meisjesbesnijdenis is misleidend, want daardoor zou je bijna gaan denken dat het zoiets is als de besnijdenis van jongetjes, die nog gezondheidsvoordelen biedt. In werkelijkheid is een meisjesbesnijdenis een seksuele moord voor haar leven.

Een leven met pijn en narigheid
Daarom is de internationale term ook Female Genital Mutilation, kortweg FGM. De clitoris als epicentrum van de vrouwelijke seksualiteit is immers vernield en elke menstruatie, seks en bevalling lijdt de vrouw opnieuw, om nog maar te zwijgen over de verdere geestelijke en lichamelijke complicaties, als ontstekingen, fistels en uitscheuringen.

De vrouw als bron van het ‘kwaad’
Ook in nieuwere moslimlanden wordt FGM toegepast en ook in streken waar we het helemaal niet verwachten, ver weg van Afrika en het Midden Oosten, namelijk in Maleisië en Indonesië. Het is in feite terug naar de Middeleeuwen. De vrouw als aanstichter van al het kwaad (namelijk zwak mannenvlees) en alle wreedheden die daarbij horen. Zo is daar het Egyptische parlementslid Elhamy Agina, die meldt dat alle vrouwen (80% is dat al in zijn mysogene land) besneden moeten worden, omdat mannen ‘seksueel zwak’ zijn. Het libido van vrouwen zou zodoende lager worden, zodat dat gelijk staat aan dat van een man. Nou, dan weet ik wel wie er een mes in zijn geslachtsdelen zou moeten krijgen.

Scheve verhoudingen
Het parlementslid stelt dat Egyptische mannen veel prestatieverhogende middelen gebruiken en dat vrouwen dan maar FGM moeten ondergaan, zodat de mannen geen minderwaardigheidscomplex krijgen. In Egypte is Female Genital Mutilation sinds 2008 officieel verboden maar de bloederige praktijken gaan helaas gewoon door. Volgens de World Health Organization heeft Egypte het hoogste aantal FGM-slachtoffers. Andere landen zijn: Somalië, Guinee, Djibouti, Sierra Leone en Burkina Faso.

Het verhaal van Assita
Uit dat laatste land komt Assita Kanko, Ze onderging op haar 5e jaar FGM. Nu is ze Belg, politica en voelt ze zich vrouwelijker en onafhankelijker dan ooit. Ze schreef een aangrijpend boek over de pijnlijke gebeurtenis die haar leven zo bepaalde. Denkend dat ze bij een vriendinnetje mocht gaan spelen, werd ze op de markt ruw vastgegrepen door 3 oudere vrouwen en een bouwvallig huisje binnengesleurd. Daar zaten meisjes met hun benen wijd gespreid, onderaan bloedend. Sommigen als versteend, anderen hartverscheurend huilend. Assita wist niet wat haar zou overkomen, alleen dat het iets vreselijks moest zijn. Terwijl haar moeder toekeek, sneed de besnijdster opnieuw en opnieuw en opnieuw.

Meisje zijn is niet leuk
“Vanaf die dag ontstond er één groot vraagteken in mijn hoofd: waarom?” Het enige antwoord dat ze kreeg was: ‘omdat je een meisje bent’. In plaats van zich als kind al te laten reduceren tot de onderdanige vrouw van een man die ze later zou moeten trouwen, kwam Assita in opstand. Te veel van wat ze zag gebeuren, was oneerlijk. “Mannen zaten na hun werk gezellig onder een boom te praten, terwijl de vrouwen kookten, wasten en poetsten. Ik wou dáár zitten, bij de mannen, waar ze lachten en praatten. Meisje zijn was gewoon niet leuk.”

In Europa
Tussen 1998 en 2001, na de moord op de invloedrijke journalist Norbert Zongo studeerde Assita journalistiek en werd mensenrechtenactiviste. In 2001 emigreerde ze naar Nederland en in 2004 naar België. Daar werd ze een toonaangevende politica en columniste. Assita besloot niet op te komen bij de lokale verkiezingen van 2018 om zich beter te kunnen toeleggen op Polin, een door haar opgerichte organisatie die streeft naar meer vrouwen in de politiek door middel van training en netwerken. In december jongstleden sloot ze zich aan bij de N-VA. Ze kreeg de tweede plaats aangeboden op de lijst voor de Europese verkiezingen in mei van dit jaar.

Blijvende littekens
Vandaag laat ze weten op haar Facebookpagina: “Ik was 5 toen het gebeurde. Ik was 5 jaar oud. Het heeft blijvende littekens gelaten, ook op mijn ziel. De pijn is levenslang. Vrouwelijke genitale verminking : het gaat om 200 miljoen slachtoffers wereldwijd, waarvan 500.000 in de EU zijn. En duizenden die elke dag nog risico lopen. Daarom zet ik de strijd tegen vrouwelijke genitale verminking ook hoog op de Europese agenda.” Wat een moedige vrouw en ze deelt in onderstaand vlog een belangrijke boodschap naar aanleiding van het uitkomen van haar jongste pennenvrucht ‘Leading Ladies’.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here