Rosalie’s column: De lente als Valentijn

0
103

Ik kan met vrij veel zekerheid stellen dat een groot deel van Nederland een heerlijk weekendje achter de rug heeft. Want wie geniet er niet van die ene dag waarop de temperatuur hoger is dan hij in maanden is geweest? Wie neemt niet gretig het moment in zich op waarop je je herinnert hoe warm zonlicht ook alweer kon aanvoelen op je bleke winterhuidje? En wie opent er niet zo snel mogelijk zijn slaapkamer raam om frisse lucht binnen te laten zonder meteen te bevriezen? Precies, de lente lijkt plotseling voor de deur te staan! Lente is een onvoorspelbaar seizoen met steeds langer wordende dagen, waarbij hoop en teleurstelling ten opzichte van het weer elkaar continu lijken af te wisselen. Het begin van het lenteseizoen is echter altijd een feestje. Wanneer de zon schijnt en de temperaturen plotseling stijgen, ziet iedereen de wereld net even iets vrolijker in en lijkt Blue Monday lichtjaren ver weg.

Lente brengt behalve zon en warmte echter nog iets anders met zich mee: een onmiskenbare geur. Ik vind niets fijner dan op een vroege lentedag de voordeur uitstappen om meteen te worden overweldigd door een zachte, zoetige geur die ik niet precies uit kan leggen. Sommige mensen trekken nu misschien verbaasd hun wenkbrauwen op, maar als je je wel eens bewust bent geweest van de geur van lente, weet je waar ik het nu over heb.

Ik weet natuurlijk dondersgoed dat het half februari is en dat het lenteseizoen officieel pas op 21 maart van start gaat. Toch hebben we het gevoel dat de winter bijna ten einde is soms even nodig. Zo was ik afgelopen donderdag en vrijdag een nachtje in een hotel op de Veluwe om Valentijnsdag te vieren met mijn vriend. Heerlijk cliché inderdaad en waarschijnlijk een doorn in het oog van alle anti-Valentijners onder ons. Maar behalve heerlijk cliché is zo’n weekendje ook gewoon heerlijk. Al helemaal wanneer je na weken vrieskou ineens zonder jas buiten kunt lopen. Een strakblauwe hemel en het langverwachte zonlicht op je gezicht geven dan plotseling een geheel nieuwe dimensie aan een slentertocht door de heideheuvels.

Vrijdagavond kwamen we dan ook helemaal opgeladen en zen thuis, na een autorit vol zomerhits en gedurfde stukjes met open ramen. Het eerste wat wij beiden zeiden toen mensen ons vroegen of we het leuk hadden gehad? “Ja zeker, zulk lekker weer gehad!”, gevolgd door uitgebreide beschrijvingen van de wandelingen zonder jas, de terrasjes in het zonnetje en de geur van de lente. En ohja, samen was het ook gezellig. Als je het zo bekijkt, hadden we dit jaar bijna beter de liefde kunnen verklaren aan het voorjaar dan aan elkaar. Misschien zou dat ook wel een goede deal zijn. Als ik de lente gewoon tot mijn Valentijn benoem, zou ze me dan volgend jaar weer zo vroeg verrassen?

Was jij dit weekend ook in de ban van het vroege voorjaar? Laat het ons weten in de reacties!

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here