Recensie: De verloren familie van Jenna Blum

0
142

Een tragische historie, een nieuw leven en oude pijn die niet vergeten kan worden. Dat zijn de bouwstenen die het fundament leggen voor “De verloren familie”. Deze vertaling van “The lost family”, de nieuwste roman van de Amerikaanse schrijfster Jenna Blum ligt sinds kort in de Nederlandse boekwinkels.

Oorlogstrauma’s en een nieuwe liefde

De verloren familie vertelt het verhaal van de joodse Peter Rashkin, die na de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog zijn heil zoekt in Amerika. Wat hij tijdens de oorlog heeft meegemaakt, zichtbaar in de vorm van een getatoeerd nummer op zijn pols, laat zich echter niet zomaar verdringen, evenmin als de herinnering aan zijn vrouw en twee jonge dochtertjes, die hij tijdens een razzia in Duitsland uit het oog verloor en nooit meer terugzag.
Na een korte zwerftocht en van baantje in baantje rollend, belandt Peter uiteindelijk in New York. Hier wijdt hij zijn leven aan de grote passie die hij ooit deelde met zijn verloren vrouw: koken. Met de hulp van een verre oom opent hij Masha’s, een restaurant dat is vernoemd naar Peters geliefde en haar favoriete gerechten serveert. Vanaf dat moment leeft Peter vrijwel uitsluitend voor zijn restaurant.
Wanneer Peter het jonge fotomodel June Bouquet ontmoet, zet zij echter zijn wereld op zijn kop. Peter, die dacht zich nooit meer aan iemand te kunnen binden, trouwt met June en krijgt samen met haar een dochter, Elsbeth. Toch blijven de spoken uit het verleden hem achtervolgen en dit blijkt niet alleen invloed te hebben op hemzelf, maar op zijn hele gezin.

Sterk begin, langdradiger middenstuk

“De verloren familie” bestaat uit drie delen. Het eerste wordt verteld vanuit het perspectief van Peter, het tweede vanuit het perspectief van June en het derde vanuit dat van hun dochter Elsbeth. De drie delen spelen zich bovendien af op verschillende momenten in de tijd, die elkaar op chronologische wijze opvolgen. Deze chronologie zorgt er, in mijn ogen voor dat het verhaal makkelijk leesbaar en overzichtelijk blijft, terwijl het tegelijkertijd de mogelijkheid krijgt om meerdere dimensies en onderliggende verhaallijnen te laten zien.

Het eerste deel van het boek is pakkend en verslavend. Je wordt meteen het verhaal in gezogen en wil het boek eigenlijk niet meer wegleggen, nieuwsgierig naar het precieze verhaal van Peter en hoe het verder zal gaan tussen hem en June. Het tweede deel van het boek, dat zich specifiek toespitst op Junes kant van het verhaal en ingaat op de gebeurtenissen na de start van haar relatie met Peter, is naar mijn mening aan de langdradige kant. Sommige soorten gebeurtenissen worden vaker herhaald dan nodig is en op bepaalde patronen in Junes leven wordt te diep ingegaan, terwijl deze patronen en gebeurtenissen ook zonder deze herhaling en diepte prima door de lezer begrepen en geïnterpreteerd kunnen worden. Hierdoor merkte ik dat mijn aandacht in het middenstuk van het boek verslapte en ik er minder snel doorheen wilde vliegen als door het eerste deel.

Het derde deel van het boek is dan echter weer op geen enkele manier teleurstellend. Na een relatief grote sprong in de tijd komen we terecht bij Elsbeth, wanneer zij ongeveer 16 jaar oud is. Door de perspectiefwisseling van een volwassen vrouw naar een pubermeisje, verandert de sfeer van het boek plotseling zo erg dat op een bepaalde manier wakker geschud lijkt te worden.

Aangrijpend verhaal

Als ik “De verloren familie” met één woord zou moeten omschrijven, zou dit het woord aangrijpend zijn. Dit komt in de eerste plaats doordat sommige scènes, vooral aan het begin van het boek, zo hartverscheurend waren dat ik er tranen van in mijn ogen kreeg. Dit was bijvoorbeeld het geval bij het stuk waarin wordt beschreven hoe Peter zijn vrouw en dochtertjes precies verloor. Jenna Blum beschreef dit tafereel op zo’n beeldende manier, dat ik het beeld voor beeld voor me zag en vervolgens ook nadat ik het boek weg had gelegd nog een tijdje niet van mijn netvlies kon verdringen.

Wat ik echter misschien nog wel het meest aangrijpende deel van het verhaal vind, is de manier waarop Jenna Blum laat zien welke impact de traumatische ervaringen van één persoon kan hebben op de wereld om deze persoon heen. Uit de verschillende delen van het boek blijkt namelijk dat wat Peter heeft meegemaakt hem belet verder te gaan met zijn leven en hem telkens terugsleurt in herinneringen, maar dat dit ook invloed heeft op het leven van June, die zich ongelukkig voelt in haar huwelijk, omdat Peter zich niet naar haar openstelt. De trauma’s van Peter en de frustraties en ongelukkigheid van June, werken op hun beurt weer door op hun dochter Elsbeth, die met haar eigen problemen kampt zonder dat haar ouders hier weet van hebben. De naam “De verloren familie” is daarom in mijn ogen toepasbaar op twee verschillende families, die Jenna Blum in haar boek kundig aan elkaar verbindt.

Al met al vind ik “De verloren familie” van Jenna Blum zeker een aanrader voor mensen die houden van tragische verhalen waarin liefde en oorlog een grote rol spelen. Bovendien vind ik dat Jenna Blum een prettige schrijfstijl heeft, die je op een fijne manier door het geladen verhaal heen leidt. Ben je nieuwsgierig geworden naar de roman? “De verloren familie” kun je bestellen via dit linkje.

Lijkt “De Verloren Familie” jou een goed boek? Of heb je wel eens eerder boeken van Jenna Blum gelezen? Laat het ons weten in de reacties!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here