Literaire monologen en prachtige songs in Good Girl van Fiere Vrouwen

0
278

Een tijdje geleden interviewde ik Saskia Schalekamp van Fiere Vrouwen. Ik sprak toen met haar over het eerste theaterconcert van Fiere Vrouwen, maar ook over hun nieuwe voorstelling Good Girl. Toch wist ik na dit gesprek nog niet helemaal zeker wat ik precies van deze nieuwste show kon verwachten. Maar na alle veelbelovende dingen die ik over Good Girl had gehoord, was ik in ieder geval meer dan benieuwd toen ik koers zette naar De Boerderij in Huizen, een kleine evenementenlocatie die plaats bood aan ongeveer honderd mensen. En een ding kan ik met zekerheid zeggen: Good Girl heeft mij niet teleurgesteld.

Vrouwen en “vrouwentypes”

Good Girl is in de eerste plaats een muziektheatervoorstelling, waarin muziek en tekst worden gecombineerd. De voorstelling bestaat eigenlijk uit een aaneenschakeling van verschillende losse stukjes die gaan over een bijzondere of belangrijke vrouw of juist over een vrouwelijk type waarin de “normale” vrouw zich wel of niet zou kunnen herkennen. In het begin merkte ik dat ik me afvroeg welke leidende draad er te ontdekken viel in de verschillende liedjes en sketches, die los van elkaar leken te staan en soms vrij abrupt in elkaar overgingen. Op een een gegeven moment besefte ik echter dat het niet ging om het vertellen van een verhaal met aaneengesloten scènes. De leidende draad die de verschillende onderdelen van Good Girl met elkaar verbindt is het overkoepelende thema rondom de vrouw.

Literaire teksten

Zoals ik al eerder zei, combineert Good Girl zang en tekstuele scènes. Omdat de scènes geen onderdeel zijn van één groot verhaal, is er sprake van redelijk veel verschil wat betreft de aard en de sfeer van de scènes. Zo is een deel van de scènes vlot en komisch. Ze zijn makkelijk te begrijpen en je vliegt er doorheen zonder dat je het door hebt. Andere scènes vergen meer inspanning van het publiek. In de wat serieuzere stukken van Good Girl zijn de teksten wat moeilijker te begrijpen. Ik zou ze bijna literair willen noemen. De betreffende teksten zijn opgebouwd uit lange volzinnen vol metaforen en uitgebreide omschrijvingen, waarvoor je gefocust moet zijn om ze goed te kunnen begrijpen. Maar is dat erg? Nee, ik vond dit in het geheel niet erg. De teksten die een literair karakter hadden vormen een mooi contrast met de snellere, “makkelijke” scènes, waardoor ik geboeid bleef en beide soorten scènes op hun eigen manier kon waarderen. Bovendien was ik erg onder de indruk van de ingewikkeldere teksten, die kundig geconstrueerd waren en op een meeslepende manier door de performers werden vertolkt.

Individuele kwaliteiten benut

De meer dan een uur durende voorstelling wordt gedragen door actrice en celliste Rosa Mee en zangeressen Annemarie Maas en Louise Hensen. Lennart van Dijk biedt de vrouwen de nodige muzikale ondersteuning. Een van de dingen die mij het meest opviel, was de manier waarop de afzonderlijke kwaliteiten van de performers worden ingezet. Zo wordt een groot deel van de songs vertolkt door Louise Hensen, van wiens heldere stemgeluid ik erg onder de indruk was. Bovendien viel op dat Rosa Mee veel minder liedjes voor haar rekening neemt, maar juist meer stukken toneelspel. In dit toneelspel ligt duidelijk haar kracht. Bij Annemarie Maas lijkt de verdeling tussen zang en spel het meest evenwichtig te zijn. Naar mijn mening is zij het sterkst wanneer zij komische typetjes speelt of de songs vertolkt die op een grappige manier en bepaalde vrouw of vrouwentype beschrijven.

Sommige scènes onduidelijk

Dat Good Girl behalve vrouwentypes ook concrete, beroemde vrouwen beschrijft, wil nog niet zeggen dat de naam van deze vrouwen ook expliciet in de betreffende scène wordt genoemd. Vaak moest je er gedurende scène achterkomen om wie het ging en werd je hierbij geholpen door clues in de vorm van kenmerkende kledingstukken, uitspraken of omschrijvingen. Ik moet echter eerlijk toegeven dat ik ook met deze clues niet altijd wist om wie het precies ging. Zo bezingt Louise op een bepaald moment Alida “Majoor” Bosshardt, die een grote rol speelde bij het Leger des Heils. Omdat ik niet precies wist wie deze vrouw was, kon ik tijdens de scène niet achterhalen over wie het lied nu precies ging. Dit zou echter kunnen komen doordat ik jonger ben dan de meeste andere met wie ik in de zaal zat. De voorstelling is in principe geschikt voor een breed publiek, maar voorbeelden als deze laten zien dat niet alle scènes even duidelijk zijn voor alle leeftijdscategorieën.

Astrid Holleeder, Me Not en de Smart Fridge

Eerder zei ik al hoe zeer ik onder de indruk was van de stem van Louise Hensen. Ik vond het grootste deel van de liedjes in Good Girl dan ook prettig om naar te luisteren en bovendien passend binnen het geheel. Ook kleuren de stemmen van de drie performers mooi bij elkaar, wat de samenzang ten goede komt. Wat mij echter het meeste is bijgebleven van de voorstelling zijn, naast de kwaliteit van de liedjes in het algemeen en het stemgeluid van Louise Hensen, drie specifieke scènes. De eerste is een intense scène die Astrid Holleeder beschrijft. Met een heftige monoloog en rauw taalgebruik zorgde Rosa Mee ervoor dat ik op het puntje van mij stoel zat. Het lied dat deze scène ondersteunde, versterkte dit effect.
Een andere scène die mij bij al blijven werd gespeeld door Annemarie Maas. Hierbij was ik vooral onder de indruk van de creativiteit achter het onderwerp van deze scène, namelijk “Me Not”. Annemarie Maas speelt in deze scène namelijk op een ontzettend grappige manier een vrouw die juist NIET is uitgekozen als Me Too slachtoffer.
Mijn laatste favoriete scène was die over de “Smart Fridge”, opnieuw uitgevoerd door Rosa Mee. Dit stukje toneelspel beschrijft een nieuwe hightech koelkast met al zijn voor en nadelen en gaat tegelijkertijd licht in op de clichés van het huisvrouw zijn. Als ik deze zin nu lees, lijkt het concept simpel, maar het idee is zo sterk en komisch uitgewerkt dat dat het verhaal over de Smart Fridge zeker een van mijn favoriete stukken in Good Girl was.

Al met al kan ik dus niets anders dan zeggen dat Good Girl mij op een positieve manier heeft verrast en dat ik de voorstelling zeker een aanrader vind. Dit theaterseizoen is de show nog één keer te zien, op 10 mei in Theater De Omval in Diemen. Voor kaarten kun je terecht op de website van Fiere Vrouwen.

Heb jij Good Girl al gezien? Of twijfel je om te gaan? Laat het ons weten in de reacties!

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here