Moederdag zonder je eigen mama

0
284

Dat ik op mijn leeftijd geen ouders meer heb, is pure statistiek. Ze mochten beiden oud worden. In onze familie hadden we niet zoveel met een moederdag (want volgens mijn vader was dat een uitvinding van Hitler; schijnt niet zo te zijn), maar sinds mijn eigen oude moeder een aantal jaren geleden in de vroege ochtend van moederdag in mijn armen overleed, is deze dag wel speciaal……

Geen bewuste herinneringen
Nog veel moeilijker is een dag als vandaag voor kinderen die ~om wat voor reden dan ook~ geen contact meer kunnen hebben met hun moeder of van wie de moeder al is overleden voordat zij groot en wel het huis verlieten. Zo iemand is Susan van der Beek. Aan haar moeder heeft zij geen herinneringen, omdat ze pas 2 jaar was toen die op 31-jarige leeftijd aan de gevolgen van borstkanker overleed. Susan is coach en middels familieopstellingen werkt zij met het thema jong ouderverlies. Nu is er ook een boek van haar hand……

Ik ken je niet persoonlijk en toch ken ik je. Tot op het bot, zou ik bijna zeggen. Als ik je aankijk, zie ik het in je ogen. Jouw kracht, die huist in jouw verdriet. Ik zie het verdriet, omdat ik het ken. Vertel eens, hoe oud was jij toen jouw moeder overleed? Heb je herinneringen aan haar? Weet je nog hoe ze naar je keek, hoe ze lachte, welk verhaaltje ze aan je voorlas? Weet je hoe ze voelde, hoe ze rook?

Gewoon, maar toch niet
“We waren eigenlijk een gewoon gezin. Toch was het niet zo gewoon, omdat er ooit eerder een andere mama was geweest. Dat is voor een kind verwarrend”, vertelt Susan bij Omroep Zeeland. “Ik heb het zelf nooit een trauma willen noemen, omdat ik dacht: ‘met mij gaat het goed’. Het is een van de meest impactvolle dingen die in een leven kunnen gebeuren, omdat je als kind, zeker als je jong bent, afhankelijk bent van je beide ouders.”

Gestolde rouw
Haar hoofd weet het niet meer. Haar lijf wel, vertelt Susan in de PZC. “Het klinkt mysterieus: de herinnering aan het overlijden van mijn moeder zit opgesloten in mijn lijf.” Gestolde rouw, dat is de term die volgens Susan passend is. Bij haar kwam er dat zo rond haar 40ste levensjaar uit. Toen kon ze er niet langer voor weglopen.

Professional
Inmiddels is Susan heel wat jaren verder. Als coach of psychosociaal begeleider ondersteunt Susan mensen die ook zo’n ‘vroege verlieservaring’ hebben. Dit weekend verschijnt er ook een boek van haar hand over dit thema. Daarmee hoopt Susan lotgenoten een hart onder de riem te kunnen steken. “Ik vind het belangrijk dat als je zo’n gebeurtenis hebt meegemaakt, beter kunt begrijpen waarom je soms zo vast kunt zitten of heel erg tegen dingen aan kunt lopen. Het lijkt lijkt of je niet meer verder kunt. En daar is wat aan te doen.”

Hartmama
Haar boek ‘Hartmama’ bestaat uit 3 delen. In deel 1 vertelt ze hoe het overlijden van haar moeder haar leven beïnvloedde. In het 2e deel is het beeldverhaal opgenomen dat PZC-cartoonist Cor de Jonge over het thema maakte. En deel 3 is praktisch: een werkboek waarmee jij aan de slag kunt als je eraan toe bent om nog eens onder ogen te komen wat de dood van jouw moeder betekent voor je leven.” Susan van der Beek kan dat proces begeleiden: “Op jouw tijd en in je eigen vertrouwde omgeving ga je ontdekken waar je nog gebonden bent aan je overleden ouder.”

Bloemen voor een overleden moeder
Vanwege deze Moederdag vandaag het mooiste liedje dat er volgens mij is over het moederschap. ‘Geen kind meer’, geschreven door Marnix Busstra en gezongen door zijn echtgenote Karen Bloemen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here