‘Yes, we Cannes’? Franse filmfestival nog steeds hyper-seksistisch!

0
140

De in België geboren cineaste Agnès Varda overleed jongstleden maart op 90-jarige leeftijd. Ze stond bekend als voorloper van de nouvelle vague, een vernieuwende filmstijl die eind jaren ’50 ontstond. In 2017 kreeg ze als eerste vrouwelijke regisseur een ere-Oscar. In 2018 werd ze nog genomineerd in de categorie beste documentaire met ‘Visages, Villages’. De officiële filmposter van het 72ste filmfestival in Cannes, dat dit weekend eindigt, is een eerbetoon aan haar. Ze staat op de rug van een technicus, om het perfecte shot te draaien voor haar eerste film ‘La Pointe Courte’….

Cate Blanchett
Agnes Varda was 1 van de slechts 2 vrouwen die ooit een Palme d’Or ereprijs won. En dan alleen nog maar de ‘ereprijs’, de echte Franse Gouden Palm is in 72 jaar tijd slechts eenmaal door een vrouw mee naar huis genomen, namelijk door Jane Campion in 1993. Een ‘achterlijke’ situatie natuurlijk. Vorig jaar werd er geprotesteerd tegen het filmfestival onder leiding van actrice en toenmalig juryvoorzitter Cate Blanchett. Een groep vrouwen eiste gelijkheid en meer credits voor vrouwelijke regisseurs. Aanleiding was dat er van de 21 regisseurs die in 2018 in de schijnwerpers stonden, er slechts 3 vrouw waren.

Mondjesmaat
De festivaldirecteuren gingen overstag en ondertekenden een convenant, bedoeld voor alle filmfestivals, om vrouwen op gelijke voet met hun mannelijke collega’s te plaatsen. Ook beloofde de organisatie het festival inclusiever te maken. Lang niet alles is binnen 1 jaar gelukt. Het festival heeft wel voor het eerst een speciale hotline voor seksuele intimidatie en er is een kinderopvang tijdens het 12-daagse evenement. Hoewel het initiatief werd toegejuicht, kunnen er slechts 11 kinderen terecht, wat vrij weinig is voor de duizenden bezoekers.

Petitie tegen Alain Delon
De erepalm gaat ook dit jaar naar een man: de acteur Alain Delon. Toen bekend werd dat hij genomineerd was, werd een online petitie getekend door bijna 27.000 mensen, die niet wilden dat juist hij de prijs in ontvangst zou nemen. Hij wordt enorm bekritiseerd vanwege nare uitspraken over geweld tegen vrouwen. Zijn bloedeigen zoon Alain-Fabien heeft verklaard dat Delon geweld in huiselijke kering tentoonspreidde. Daarmee brak hij 8 ribben en 2x de neus van zijn moeder, het Nederlandse fotomodel Rosalie van Breemen, met wie hij naast deze zoon ook dochter Anouschka heeft. Het feit dat juist hij gelauwerd wordt, is volgens initiatiefneemster van de petitie Melissa Silverstein, ‘een stap terug in de tijd’.

Echte orale seks
Ook de aanwezigheid van de Tunesische regisseur Abdellatif Kechiche, die met zijn nieuwste rolprent in het hoofdprogramma zit en kans maakt op diverse prijzen, is omstreden. ‘Intermezzo’ bevat namelijk een ruim 10 minuten durende scène waarin echte orale seks te zien is. ‘Pure porno’, zeggen mensen die de zaal voortijdig verlieten. ‘3 1/2 uur gapen’, volgens anderen. De voormalige Gouden Palm-winnaar (voor’La Vie d’Adele’) wordt er ook nog eens van beticht zich niet bepaald vrouwvriendelijk op de set te gedragen. Maar ook hij is (nog) niet veroordeeld. Daarnaast is het aantal vrouwelijke regisseurs dat meedingt naar de hoofdprijs nog steeds mager. Dit jaar doen 4 films van vrouwen mee, slechts 1 meer dan vorig jaar.

Gemakzuchtige filmindustrie
“Cannes is medeverantwoordelijk voor de discriminatie van vrouwen in de filmindustrie”, zegt de Nederlandse actrice Romana Vrede, die in 2017 de Theo d’Or won. “Ze hebben vorig jaar beterschap beloofd, dus dit jaar hadden ze beter kunnen doen, laat ze aan NOS Nieuws weten. “Maar Cannes is niet de enige die dat bepaalt. Daar zijn ook de producenten, castingdirecteuren, investeerders en alle andere schakels in de filmindustrie bij betrokken.” Romana Vrede plaatst vraagtekens bij de gang van zaken. “Mensen roepen heel vaak ‘we kijken niet naar man of vrouw, zwart of wit. We kijken alleen naar kwaliteit.’ Was dat maar waar. De filmindustrie kiest meestal juist voor gemak. De producenten kijken altijd in het geijkte bakje, ze gaan op zoek naar de mensen die ze kennen. Mensen die op zichzelf lijken. Dat zijn meestal witte, heteroseksuele mannen. Dus als een filmfestival zegt voor kwaliteit te kiezen, vind ik dat een nobel streven. Maar dat is niet wat ze op dit moment doen.”

Vrouwen op en achter het witte doek
De eerder genoemde Melissa Silverstein is oprichtster van het invloedrijke blog ‘Women and Hollywood’. Vrouwen spelen nog steeds een ondergeschikte rol: zowel voor als achter de camera’s. Melissa maakt zich al jaren hard voor genderdiversiteit in de filmwereld. Zo is ze ook co-founder van het Athena Film Festival in New York, dat volgend voorjaar voor de 10e x plaatsvindt en dat vrouwen en leiderschap in film eert.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here