Heftige docu: Chileense vrouwen werden seksueel gemarteld onder bewind Pinochet

0
223

De aanval op het presidentieel paleis in de Chileense hoofdstad Santiago op 11 september 1973 maakte een einde een van de langste parlementaire democratieën in de regio. De heerschappij van generaal Augusto Pinochet, was er een van terreur. Er werden duizenden mensen vermoord die ervan verdacht werden ‘links’ te zijn. Verdwijningen, martelingen en executies waren aan de orde van de dag. Er zijn heel wat rapporten met afschuwelijke details verschenen over deze periode, maar over verkrachtingen en ander seksueel geweld als oorlogswapen werd en wordt nauwelijks gesproken. Ook de vrouwen die dit overleefden deden dit nauwelijks. Uit schaamte. Tot nu. Want er is een ooggetuigen-verslag gemaakt over deze ‘doodgezwegen’ gruweldaden.

Wie we nu zijn
“Iedereen in Chili kan weten wat politie en militairen met vrouwen deden onder het regime van Pinochet”, aldus slachtoffer Ester Hernández Cid in De Stentor. “Maar mensen willen het niet horen. Ze vegen het onder het tapijt. In rapporten wordt verkrachting en seksuele marteling neergezet als ‘vernederende behandeling’.” Ester is 1 van de 4 Chileense vrouwen die in de film ‘Quiénes somos ahora’ (‘Wie we nu zijn’) verhaalt over wat ze heeft ondergaan en hoe dit de rest van haar leven heeft beïnvloed.

Te gruwelijk voor woorden
“Er zijn vreselijke dingen gebeurd”, aldus de initiatiefneemster van dit project: Doetie Bakker. “Vrouwen die zwanger raakten en bij wie de kinderen werden weggehaald. Verkrachtingen waarbij dieren gebruikt werden. We zijn hier niet op ingegaan, te sensationeel. We wilden laten zien wie deze vrouwen zijn en wat de gebeurtenissen met hen hebben gedaan. Hoe het doorwerkt, ook naar volgende generaties.”

45 jaar later
Doetie was getrouwd met een Chileen en reisde in de jaren ’80 veel door het Zuidamerikaanse land. Toen al wilde ze aandacht voor het seksuele geweld dat de vrouwen daar ondergingen. Het heeft dus wel even geduurd. Maar achteraf gezien was ook nu pas de tijd rijp. Sinds een paar jaar laten de vrouwen die slachtoffers waren namelijk van zich horen. Ruim 45 jaar na dato. Ze zoeken elkaar op en delen hun ervaringen. Ze voeren actie om erkenning, hulp en gerechtigheid. In de documentaire praten Ester, Cecilia, Orfelina en Beatriz over wat hen overkwam. Soms op de plek waar het zich afspeelde, zoals een vervallen concentratiekamp.

Kijken
‘Quiénes somos ahora’ is gemaakt door Doetie Bakker, Michèle Bouwmans en Hannemijn de Grood uit Nijmegen. De eerste twee deden de productie en het onderzoek, Hannemijn deed camerawerk en regie. De docu gaat meedoen aan (inter)nationale festivals, waaronder het IDFA en zal daarna in diverse filmhuizen te zien zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here