Nobelprijswinnaar Denis Mukwege ‘repareert’ vrouwen

0
189

De Nobelprijs voor de Vrede 2018 was voor de Congolese gynaecoloog Denis Mukwege en de Jezidi-activiste Nadia Murad uit Noord-Irak. Beiden werden gelauwerd vanwege hun strijd tegen seksueel geweld als oorlogswapen. In de door geweld verscheurde en door armoede geteisterde Democratische Republiek Congo wordt seksueel geweld sinds jaar en dag ingezet als oorlogswapen. Om de slachtoffers niet alleen medische, maar ook psychologische hulp te kunnen bieden, werd 20 jaar geleden in Bukavu het Panzi-ziekenhuis opgericht. Drijvende kracht is gynaecoloog Denis Mukwege. Zijn boek ‘Pleidooi voor het leven’ verscheen deze zomer. Een mission statement en een autobiografie ineen………..

Slagveld
“Het lichaam van de vrouw is letterlijk een slagveld geworden”, aldus Denis Mukwege. “Vrouwen en kinderen worden verkracht, hun lichamen verminkt, met maar één doel: families vernietigen. Vernietig vrouwen en kinderen en je vernietigt een hele gemeenschap. Ik heb dingen gezien waar zelfs een chirurg niet aan kan wennen. Vrouwen en kinderen van wie het lichaam geen lichaam meer is. Vrouwen en kinderen die geen vagina en geen rectum meer hebben en van wie de ingewanden zijn verwoest. Zij zijn de slachtoffers van de menselijke gekte.”

Kind van priester
Mukwege werd geboren op 1 maart 1955. Hij is 1 van de 9 kinderen van een priester en zijn vrouw. Hij studeerde medicijnen, maar bedacht zich na het zien van alle complicaties bij de geboorte van kinderen in Congo. Vrouwen hebben daar geen toegang tot de specialistische gezondheidszorg die ze nodig hebben bij geboortes.

Keizersnedes
Daarom reisde hij af naar Frankrijk om gynaecologie te studeren. Na zijn studie wilde hij graag een vrouwenkliniek oprichten, gesepcialiseerd in keizersnedes. Zijn eerste patiënte was echter geen zwangere vrouw, maar een meisje dat 500 meter verderop was verkracht en wiens bekken was gebroken. Dit was het startsein voor de verdere richting van Mukwege zijn carrière.

Panzi ziekenhuis
Hij richt in 1999 het Panzi ziekenhuis op in Bukavu, een veilige enclave in een regio waar sinds een kwarteeuw geweld heerst. Vanuit daar is ook buurland Rwanda te zien. De genocide daar in 1994 ontwrichtte ook Oost-Congo. Er braken conflicten uit die tot de dag van vandaag dooretteren. In Oost-Congo wordt op immense schaal verkracht. Meer dan 50.000 slachtoffers van seksueel geweld heeft het Panzi-ziekenhuis geholpen.

18 uur per dag
Mukwege heeft zich gespecialiseerd is in de behandeling van fysieke schade door groepsverkrachting en seksueel geweld door rebellen. Hij wordt gezien als de leidende expert op dit gruwelijke letsel. Sinds de burgeroorlog in Congo van 1988 zijn tienduizenden vrouwen geholpen, oplopend tot wel 10 operaties per dag tijdens zijn 18-urige werkdagen. Mukwege maakt zich tevens sterk om het probleem van seksueel geweld in zijn land wereldwijd op de agenda te krijgen.

Niet zonder gevaar
Hij veroordeelt de politieke onwil om het probleem aan te pakken en schuwt het niet de vinger op de zere plek te leggen. Dat zijn werk niet zonder gevaar is, ondervond hij in 2012 toen gewapende mannen zijn huis binnenvielen en het vuur openden. Mukwege en zijn familie ontsnapten, maar zijn bewaker werd dodelijk getroffen.

Kijken:
De documentaire ‘De man die vrouwen repareert’ volgt Denis Mukwege in zijn exceptionele missie.

Denis Mukwege (met Berthild Åkerlund), ‘Pleidooi voor leven’, vertaling Mieke Maassen & Alice Teekman, uitgeverij De Geus,  € 22,00

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here