#natuurlijkbenikfeminist: Ik ben niet gek!

0
163

Je kunt een leven lang over feminisme nadenken, feminist zijn, maar toch telkens opnieuw uitgedaagd worden om te bedenken wat het nou precies inhoudt. Vooral nu in dit #MeToo-tijdperk. Auteur en literatuur-recensent Marja Pruis laat zich daarbij helpen door boeken. Dus vroeg ze zich af: welke boeken moet de moderne feminist eigenlijk gelezen hebben? Met het woord ‘moeten’ heb ik zelf altijd wat moeite. Is het erg dat er jonge feministen zijn die nog nooit Simone de Beauvoir hebben gelezen? Mijns inziens niet. Beter een slechte feminist dan helemaal geen feminist, om Roxane Gay maar eens te citeren…………

Ja dat ben ik
Toch is zo’n canon wel handig. Al was het alleen maar om je te verdiepen in het feminisme van je moeder, grootmoeder of overgrootmoeder. Maar ik vind ook dat je het moet omdraaien. Oudere feministes moeten net zo goed werken lezen van vrouwen uit de 3e en de 4e (de huidige #MeToo) golf. Wat maakt iemand een feminist? Nu, daar hoef je echt niet ingewikkeld over te doen. ‘Vind je dat mannen en vrouwen, en alles wat zich daar tussendoor beweegt, dezelfde rechten hebben? Als je op die vraag een duidelijk JA antwoordt, ben je lid van de club. Of je nu een man bent of een vrouw of beide. Voor iemand anders invullen of hij of zij een ‘echte feminist’ is of ‘een nepper’ of ‘een lichtgewicht’, of wat ik nog niet meer voorbij hoorde komen: Te-nen-krom-mend gewoonweg.

Wat is echt?
Dat riekt naar religie. Vooral in die kringen kunnen mensen uren soebatten over wie er nou een echte jood, een ware christen of een goede moslim is. Vertaald naar vrouwenrechten-strijders: ‘een echte feminist gaat niet halfnaakt op een podium staan’, ‘een echte feminist leest geen mannelijke literatuur’, ‘een echte feminist trekt haar baby-dochter geen roze pakje aan’, ‘een echte feminist draagt geen hoofddoek’. Etcetera, etcetera. Wat een dikke kul zeg: feminisme komt in golven, soorten, maten en kleuren.

Rolmodellen
Zo ook verschillen de feministische boegbeelden van de 4 golven onderling. Actrices Emma Watson en Angelina Jolie en zangeres Beyoncé, worden door sommige oudere feministes ‘gewogen en te licht bevonden’. Vooral die laatste wordt ‘feminist lite’ genoemd door criticasters. Oftewel: Beyoncé promoot het soort feminisme waarbij men zonder intellectuele inspanning aansluiting kan vinden. Mijn antwoord daarop: ‘hoe fijn is dat?’ Feminisme mag zich niet (hoewel het wel ooit zo begon) beperken tot een korps witte, hoogopgeleide vrouwen uit de bovenlaag van de bevolking. Simpel gezegd: het HEMA-meisje heeft het feminisme misschien nog wel harder nodig dan de promovenda en vice versa. Het feminisme heeft behoefte aan vrouwen in alle contreien van de samenleving om succes te hebben.

Hou es op over die tuinbroek
Als vrouw die jong was tijdens de 2e feministische golf ben ik juist blij met nieuwe rolmodellen. Ik vind het maar al te treurig dat er in Nederland nog mensen zijn die bij het ‘F-woord’ denken aan tuinbroeken, vrouwen met bollen wol onder hun oksels en hangborsten als gevolg van verbrande beha’s. ‘Are you kidding?’ Wanneer je onder de 40 jaar bent, kun je die al helemaal nooit gezien hebben, want reeds in 1980 waren die uiterlijkheden verdwenen. Nou, misschien leefden ze nog ergens onder een steen, maar niet vol in het zicht.

Verder kijken
Ik ben al mijn hele leven een feminist en een inclusief denker. Dat kan ook niet anders als zijnde een rare mix van culturen en gezindten. Met zo’n emancipatoire moeder in een zitkuil discussiërend met vriendinnen en een vader die huilde bij de begrafenis van Ds Martin Luther King. En die mij beiden keer op keer voorhielden dat je pas over een boom kunt oordelen als je haar vruchten hebt gezien. Juist mannen en vrouwen die niet op deze wijze zijn groot gebracht en toch over muurtjes en verschillen tussen groepen heen kunnen kijken, verdienen mijns inziens respect.

Sisterhood
Collega-feminist Vréneli Stadelmaier vond het tijd worden om de krachten te bundelen en elkaar te versterken. Hup enter #Sisterhood, I love it! Het betekent: niet op zoek gaan naar de verschillen tussen de diverse allianties die bezig zijn met vrouwenemancipatie en women-empowerment, maar juist naar de overeenkomsten. Inmiddels heeft Vréneli een groot aantal partijen bij elkaar en de eerste actie is dat maart 2020 is uitgeroepen tot ‘Maand van de Feminist’. Sluit je aan mannen en vrouwen van Nederland. Dat kan door #natuurlijkbenikfeminist onder al je social posts te zetten. Want als zelfs Barack Obama en Koningin Maxima durven te zeggen dat ze ‘het’ zijn, wie ben ik dan en wie ben jij dan? De tijd is voorbij dat feminist een vies woord was!

#natuurlijkbenikfeminist
Annedieke

In samenwerking met De Groene Amsterdammer stelde Das Mag een feministische canon op van inspirerende boeken. Ze schakelde een keurkorps aan denkers in om een actuele canon voor een nieuwe generatie lezers samen te stellen. De nieuwe feministische leeslijst is een verzameling lofzangen en kanttekeningen bij oude en nieuwe helden, radicale denkers, zachte eenlingen, dromers en drammers. Geopend wordt met Carry van Bruggens klassieke roman ‘Een coquette vrouw’ (1915), die door de grote nadruk op het individu veel invloed had op andere auteurs. Andere romans zijn Andreas Burniers vrouwelijke schelmenroman ‘De huilende libertijn’, ‘Beloved’ van Tony Morrison over een ontsnapte slavin en een roman uit 2015, ‘De Argonauten’ van Maggie Nelson over een nieuwe feministische houding. Als non-fictie zijn er ‘De tweede sekse’ van Simone de Beauvoir, ‘The female eunuch’ van Germaine Greer en ‘Sister outsider’ van Audre Lorde. Voorts Sylvia Plath, Clarice Lispector en Renate Dorrestein. Met essays van onder andere Niña Weijers, Mounir Samuel, Bregje Hofstede, Franca Treur, Fiep van Bodegom, Roos van Rijswijk en Clarice Gargard.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here