De seksstaking: zo oud als de wereld

De Amerikaanse actrice Janelle Monáe vindt dat verhalen die over haar gepubliceerd worden, veelal seksistisch zijn. “In elk profiel dat over me geschreven wordt, staat: ‘ze is zo erotisch’ en ‘een sekssymbool’. En dan daarna: ‘maar hé, ze is ook politiek geëngageerd. Waarom is het het één of het ander?”

Janelle was afgelopen jaar in 2 Oscargenomineerde films te zien: ‘Hidden Figures’ en ‘Moonlight’. Mede daardoor krijgt ze genoeg aanbiedingen voor nieuwe rollen, maar ze is zeer selectief. “Ik sla heel veel af. Ik ben nu eenmaal meer geinteresseerd in verrassende projecten en regisseurs dan in een grote studiofilm waar ik alleen maar een bikini draag.”

De 31-jarige Janelle wil dat mannen meer opkomen voor de belangen van vrouwen en heeft daar een opmerkelijk dwangmiddel voor in gedachten. “We zouden moeten overwegen te stoppen met seks, tot elke man vecht voor onze rechten”, zegt ze in het volgende week te verschijnen nummer van de Amerikaanse Marie Claire. “Mensen moeten de vagina gaan respecteren”, stelt Janelle in het interview. “Ik hou van mannen. Maar slechte mannen? Die tolereer ik niet. Dan verdien je het niet in mijn aanwezigheid te verkeren. Als jullie over deze wereld willen heersen, dan ga ik niet meer bijdragen tot er iets verandert.”

Een seksstaking is zo oud als de wereld en niet zelden succesvol. Een lesje vrouwengeschiedenis.

1. De oude Grieken – 411 v.C.
Rond 411 v.C. schreef Aristophanes de komedie ‘Lysistrata’ naar aanleiding van de eindeloze Peloponnesische Oorlog tussen Athene en Sparta en hun bondgenoten die op dat moment bijna 20 jaar aan de gang was. In het verhaal roept Lysistrata de vrouwen van de betrokken partijen op om de liefde niet meer te bedrijven met hun mannen en minnaars. Het doel? Hen tot onderhandelingen dwingen zodat er eindelijk vrede gesloten kon worden. En zo werd de trend voor de volgende 2500 jaar alvast gezet.

2. Liberia – 2003
Het beëindigen van een 14-jarige wrede, bloedige burgeroorlog in dit land was het doel van de vrouwen die er in 2003 de kuisheidsgordel ombonden. Leymah Gbowee, maatschappelijk werkster en vredesactiviste, die de staking leidde, gaf toe dat die geen overweldigend effect had in de praktijk, maar dat het wel de nodige aandacht naar de tweede Liberiaanse Burgeroorlog had getrokken. Gbowee werd voor haar verdiensten in 2011 beloond met de Nobelprijs voor de Vrede.

3. Colombia – 2006
‘Staking van gekruiste benen’, zo heette het in Pereira, Colombia. Vrouwen wilden op die manier druk uitoefenen op de bendeleden van de stad, zodat zij de wapens zouden neerleggen. Ook de burgemeester waar jaarlijks 480 moorden plaatsvonden, schaarde zich achter het plan. De vrouwen haalden studies aan die erop wezen dat bendeleden zich in de criminaliteit stortten uit een drang naar status, macht en seksuele aantrekkingskracht. Bovendien bleek 10 dagen de benen bij elkaar een duurzaam effect te hebben. Tegen 2010 toonde Pereira met 26,5% de grootste daling in Colombia in het aantal moorden.

4. Kenia – 2009
Duizenden vrouwen hielden in 2009 een week lang een seksstaking uit protest tegen hun bekvechtende leiders. Ze vreesden dat de aanhoudende discussies zouden leiden tot een bloedige chaos die het land eerder al verscheurde. Na die week onthouding, werd zomaar wel een regering gevormd.

5. België – 2011
En dat inspireerde de Vlaamse hoogleraar gynaecologie en politica Marleen Temmerman dan weer, toen zij alle echtgenotes en vriendinnen van de regeringsonderhandelaars in 2011 – de onderhandelingen waren hun 241ste dag ingegaan – opriep om geen seks te hebben tot een akkoord bereikt was. ‘Hebt geen seks meer tot de nieuwe regering op de trappen van het paleis poseert’, klonk het destijds. Volgens de BBC was 80% van de reacties positief, de andere 20 procent kwam volgens Temmerman van mensen zonder gevoel voor humor.

6. Filipijnen – 2011
Bijna 4 decennia van geweld was voor de vrouwen uit 2 dorpen op het eiland Mindanao meer dan genoeg. Door aanhoudende gevechten konden vrouwen niet veilig langs de lokale wegen reizen. In een kleermakersbedrijf besloten ze over te gaan tot een seksstaking tot de wegen weer begaanbaar werden. Volgens de Verenigde Naties werden vrouwelijke werknemers daar door een overste toe gedwongen, die zei hen geen loon te geven als ze niet meewerkten. Uiteindelijk heeft het trucje wel gewerkt: enkele weken later waren de wegen weer veilig begaanbaar.

7. Togo – 2012
De vrouwen van de kleine Afrikaanse staat wilden een heleboel doelen bereiken aan de hand van een nationale seksstaking: mensenrechten verbeteren, martelingen tegengaan, persvrijheid nastreven. Sinds Sylvanus Olympio in 1963 aantrad, ging de staat gebukt onder de militaire heerschappij van de familie Gnassingbé. Een seksstaking kon al die problemen echter niet oplossen en ook nu nog is de familie nog aan de macht met president Faure Gnassingbé.

8. Verenigde Staten – 2012
Toen de vergoedingen voor anticonceptie in de VS onder vuur kwamen te liggen, wilden de vrouwen van de ‘Liberal Ladies who Lunch’ het heft in eigen handen nemen door van 28 april t/m 5 mei een seksstaking te organiseren. Op die manier wilden ze de bevolking duidelijk maken dat geboorteregeling er voor vrouwen en mannen is, ‘omdat mannen van vrouwen houden die hun eigen keuzes kunnen maken. Conservatieven reageerden negatief, maar uiteindelijk gingen ze om.

9. Japan – 2014
In Tokio dreigde een groep vrouwen ermee met geen enkele man meer te slapen die voor een politicus stemde die er conservatieve ideeën over gender op nahield. Het ging over Yoichi Masuzoe, een erg populaire kandidaat bij de gouverneursverkiezingen.

10. Oekraïne – 2014
Noch de protesten in Oekraïne, noch de vele pogingen van de Verenigde Staten en de Europese Unie konden Rusland ervan weerhouden het Oekraïense schiereiland de Krim te annexeren. Een groep vrouwen in het land besloot het over een andere boeg te gooien en riep, in plaats van tot de zoveelste economische sanctie, op om seks te ontzeggen aan alle Russische mannen.

Enkele jaren eerder riepen de vrouwen van de feministische actiegroep FEMEN de vrouwen en vriendinnen van de kabinetsleden van de Oekraïense eerste minister Nikolai Azarov op om seks te boycotten als verzet tegen de ‘vernederende houding van de premier tegenover Oekraïense vrouwen.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *