Wie is er nou gek: een honden-eter of een koeien-eter?

Gaatjes in je oren vinden we heel gewoon, maar bij een gaatje in de neus met een zelfde soort steentje, wordt al gauw vreemd opgegeten. We hebben de mond vol over Vietnam waar katten gegeten worden, maar wij parkeren onze varkens gewoon in een bio-industrie-flat en snavels ervan. Hoe vaak had jij vandaag al een oordeel ergens over? Vond je iets raar, of ongewoon?

Op reis
In ‘Da’s gek’ neemt Danielle Braun je mee op reis en laat je met de blik van een antropoloog kijken naar werk, relaties en zelfs naar wat we tussen de lakens doen. Daarbij betoogt ze dat ‘normaal’ soms best gek is, en ‘gek’ soms behoorlijk normaal.

Bloed drinken
Zo schrijft ze: ’Zeggen dat je iemands bloed gaat drinken is niet handig op de Dam in Amsterdam. Dan is de kans groot dat je in een gesloten psychiatrische afdeling of in een politiecel terechtkomt. Maar in de kerk met een paarse jurk aan mag weer wel. Als man die paarse jurk in de supermarkt aantrekken, geeft juist weer veel bekijks.’

Hoeveel verdien je?
Als antropologe vindt ze zelf niks (te) gek meer, schrijft vandaag ook De Telegraaf. ‘Mensen niet, dingen niet, gedrag niet. Het aantal glazen wijn dat een doorsnee Fransman in een week drinkt, valt in Nederland al snel onder de categorie verslaving. Bij ons is het onbeleefd om aan iemand in de bus te vragen hoeveel hij verdient. In Thailand mag dat best. In Nederland betaal je de dokter of het ziekenhuis als je ziek bent. In China betaal je de traditionele genezer juist als je gezond bent. Het is immers de taak van de dokter om je gezond te houden, dus als je ziek bent, hoef je niet te betalen.’

Hokjes
We vinden iets zot als het niet binnen de veilige kaders van ’ons hokje’ valt wat binnen onze cultuur normaal is. De antropologe weet: „Mensen zijn tribale wezens. We leven in groepen en daarbinnen bij voorkeur in paren of in gezinsverband. Om de groep veilig én volgzaam te houden, spreken we onderlinge omgangsvormen af. Houd je je niet aan die culturele regels, dan wordt dat als niet normaal gezien.’

Groepsdieren
‘Het is de kunst om bij de groep te horen, maar tegelijkertijd jezelf niet te verloochenen. Hartstikke fijn, dat veilige muurtje om je tribe heen, maar je moet nu en dan het raam openzetten om de boel lekker door te luchten en een frisse wind binnen te laten. Dat houdt je scherp én zorgt voor vernieuwing. Niet alleen op persoonlijk vlak, maar ook zeker zakelijk, want als we érgens gekmakende tribes bouwen…”

Niks te gek
Of iets gek is hangt af van de context. In 20 verhalen geeft Danielle in haar boek antropologische levenslessen, met daarbij prikkelende, reflectieve vragen. Door haar frisse blik op de mens raak je prettig in de war, je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Je wordt, kortom, zelf een antropoloog van de koude grond, van je eigen leven dan.

Danielle Braun is corporate antropoloog en expert op het gebied van organisatiecultuur en leiderschap. Haar boek ‘De Corporate Tribe’ werd uitgeroepen tot Managementboek van het Jaar 2016.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *